Wees geen dief van uw eigen portemonnee

Wees geen dief van uw eigen portemonnee

De No-Risk polis; past u deze toe? Of bent u een dief van uw eigen portemonnee.

Werkgevers klagen vaak dat het duur en oneerlijk is dat ze loon moeten doorbetalen van zieke werknemers. Er is echter een groep werknemers waarvoor ze niet aansprakelijk zijn bij ziekte; mensen met een beperking. Zij komen vaak uit een ongeschiktheidsuitkering. Maar wat blijkt nu: terwijl het niet hoeft, betalen de werkgevers toch zelf het loon door bij deze groep als ze ziek worden.

Dat heeft uitkeringsorganisatie UWV onderzocht. Het lijkt erop, zegt UWV, dat veel werkgevers niet weten dat de overheid via een zogenoemde ‘no-risk-polis’ het loon doorbetaalt van zieke werknemers met een arbeidsbeperking. Bij meer dan de helft van de ziektegevallen onder werknemers met een aandoening of handicap betaalt de baas zelf het loon door. Zo zijn ze een dief van hun eigen portemonnee.

Bij werkenden die (voorheen) een Wajonguitkering ontvangen, gebruikt de werkgever nog het vaakst deze subsidie. Bij 60 procent van de ziekmeldingen door Wajongers doet de ondernemer een beroep op de no-risk-polis bij het UWV, schat de uitkeringsorganisatie. Maar bij de andere groepen ligt dat veel lager. Voor WAO’ers wordt maar in 17 procent van de gevallen het UWV ingeschakeld als deze werknemers ziek worden.

Onbekendheid met regelgeving

Volgens het UWV weten veel werkgevers niet van deze regeling. Terwijl het doel van de no-risk-polis nu juist was om werkgevers over de streep te trekken om mensen met een arbeidsbeperking in dienst te nemen. “Een andere mogelijke reden van het niet gebruiken, is dat een werkgever bij kort verzuim niet altijd een ziektewetuitkering aanvraagt”, stelt het UWV.

In de afgelopen vijf jaar verstrekte het UWV jaarlijks circa 35.000 ziektewetuitkeringen op basis van deze no-risk-polis. Terwijl er circa 90.000 mensen aan het werk zijn die recht hebben op deze voorziening. Het UWV gaat er vanuit dat gemiddeld genomen elke werknemer zich wel een keer per jaar ziek meldt. Dus zou er dus ruim twee keer zo vaak een ‘no-risk-polis’ moeten zijn aangevraagd.

“Het is natuurlijk ook mogelijk dat de werknemers niet melden dat zij een arbeidsbeperking hebben of dat zij onder de criteria van de no-risk-polis vallen”, merken de onderzoekers van UWV nog op. Vervolgens concludeert het UWV dat het eigenlijk ook niet zo’n probleem is. “De betreffende werknemers hebben een dienstverband, dus dit is ook zonder bekendheid met de no-riskpolis gelukt. En daar gaat het uiteindelijk om: dat mensen met een beperking ook werk krijgen.”

 

Bron: UWV en Telegraaf